Belegarchiv/Konkordanz
Die hier aus dem elektronischen Belegarchiv ausgegebenen Stellen bilden den durch halbautomatische Lemmatisierung von digitalisierten Volltexten gewonnenen Kern einer umfassenderen Beleggrundlage, die für die Ausarbeitung des Mittelhochdeutschen Wörterbuchs verwendet wird. Bei der Benutzung des elektronischen Belegarchivs ist stets zu beachten, dass es Stellen enthalten kann, die anderen Stichwörtern zuzuordnen sind.
sunne fstm (1109 Belege) Lexer BMZ Findeb.
| ſtoʒet daʒ wellende mer. Daʒ iſt ſo uerbrant von der ſunnen, daʒ eʒ wallit alſ ein keſſil. Jn dem ſelben wendel mer | |
| ſeʒʒic elen dief. Der waſ ſo wiſlichen ergraben, daʒ die ſunne rehte an den grunt ſchein vmbe ſunnen wenden. Jn dem wendelmer | |
| wirt eʒ alrerſt heiʒ. Daʒ ſolt du merken bi der ſunnen. So die ie tiefer nider ſchinet in daʒ tal, ſo | |
| die keltú [18#’v] uon dem waſſere. Vnde ſwenne vnʒ die ſunne nahe iſt, ſo han wir die hiʒʒen. So ſie vnʒ | |
| vnde in dem wintere. //Do ſprach der iunger: So die ſunne in dem winter iſt ſo nider vnde in dem ſumer | |
| ſin wir rehte an der lenge der welte. So die ſunne aller niderſt get, ſo loͮfet ſi rehte ob unſ, ſo | |
| von haben wir die naht? Der meiſter ſprach: So die ſunne ob der erde iſt, ſo haben wir den dac. So | |
| der erde iſt, ſo haben wir den dac. So die ſunne cumet vnder die erde, ſo haben wir die naht. //Do | |
| die naht. //Do ſprach der iunger: Wie cumet, daʒ die ſunne ſo twerheʒ loͮfet an dem himel? Der meiſter ſprach: Der | |
| meiſter ſprach: Der himel iſt ſinewel. An ime loufet die ſunne vnde daʒ geſtirne, vnde loͮfet ir dewedereſ die ſtraʒe, die | |
| ir dewedereſ die ſtraʒe, die daʒ ander loufet. So die ſunne loͮfet die twerhin, ſo lůfet daʒ geſtir[19#’r]ne die rihte. Wen | |
| vnʒ an den manen, drúſtunt alſe verre iſt uon der ſunnen vnʒ an daʒ geſtirne. Da uon hat daʒ geſtirne aller | |
| craft, wen eʒ dem himel aller naheſt iſt. Swaʒ die ſunne crefte hat, die wandelt ſich nach dem geſtirne. Der ſtraſen | |
| geſtirne. Der ſtraſen ſint ʒwelfe an dem himele, da die ſunne inne loufet uber iar. Die ſtraʒent heiſent die bůch ʒuuelf | |
| ſint die ʒuelf manode. Jn iegelich manode wandelt ſich die ſunne nach den ʒeichen, daʒ in der ſtraſe laufet. Daʒ hat | |
| laufet. Daʒ hat got durch daʒ geſcaffen, wan liefe die ſunne ſteticliche $t in einem ʒeichen, ſo uerwandelet ſich daʒ iar | |
| oder winter. //Do ſprach der iunger: So lanc ſo die ſunne niemer kumet uʒ den ʒwelfen ʒeichen, wie kumet eſ, daʒ | |
| der wochen. Der aller minneſte iſt der mane, darnach die ſunne. Die ʒwene dienent unʒ aller meiſt. Die anderen fúnue loufent | |
| Súmeliche ſprechent, daʒ der ſelbe ſterne ein iar uor der ſunnen loͮfe, daʒ ander dar nach. Deʒ iareſ ſo venuſ vor | |
| himel ge, daʒ wir in deʒ morgenſ ſehent uor der ſunnen vnde deſ abendeʒ $t nach der ſunnen. //Do ſprach der | |
| ſehent uor der ſunnen vnde deſ abendeʒ $t nach der ſunnen. //Do ſprach der iunger: Nu ſage mir uolle uon den | |
| mer, vnde daʒ ſintgewege bedecket hat. So [20#’v] iſt die ſunne ʒwir alſe breit alſo der mane. Alſo breit ſo die | |
| ʒwir alſe breit alſo der mane. Alſo breit ſo die ſunne iſt, alſo breit ſint die planeten. //Do ſprach der iunger: | |
| Der meiſter ſprach: Daʒ machit die michel hohe. Were die ſunne alſo hoch alſo die ſternen, ſi duhte vnʒ alſe ſmal | |
| die erde. So nimet der mane die craft uon der ſunnen. Da uon iſt dehein wunder, daʒ ſich daʒ mer vnde | |
| von ime ſelben, wen alſe er eʒ uon [22#’r] der ſunnen nimet. Wen er nahe bi der ſunnen iſt, ſo wirt | |
| uon [22#’r] der ſunnen nimet. Wen er nahe bi der ſunnen iſt, ſo wirt er lieht vnde uol. So er denne | |
| wirt er lieht vnde uol. So er denne uon der ſunnen cumet, ſo erloͤſchet ime daʒ lieht vnde nimet abe. Vnʒ | |
| erloͤſchet ime daʒ lieht vnde nimet abe. Vnʒ ime die ſunne aber beginnet $t nahen, ſo nimet er aber ʒů vnʒ | |
| cumet, daʒ der mane die ſelben ʒeichen loufet, die dú ſunne loͮfet, vnde doch der mane der ſunnen nith geuolgen mac? | |
| loufet, die dú ſunne loͮfet, vnde doch der mane der ſunnen nith geuolgen mac? Der meiſter ſprach: Do loufet di ſunne | |
| ſunnen nith geuolgen mac? Der meiſter ſprach: Do loufet di ſunne die crumbe vnde der mane die rehte, wen die ʒeichen, | |
| vnde der mane die rehte, wen die ʒeichen, die die ſunne durch loufet in eim iare, die dur loͮfet $t der mane in | |
| mane in iegelicheme manode. Vnde in den ʒeichen, da die ſunne inne iſt einen manot, da iſt der mane inne niwen | |
| meiſter ſprach: Alſe der mane daʒ lieht hat uon der ſunnen, alſe het er ouch die hiʒe uon der ſunnen. Da | |
| der ſunnen, alſe het er ouch die hiʒe uon der ſunnen. Da uon kumet daʒ, ſwie uol der mane werde, iedoch | |
| dac alt iſt, ſo cumet eſ vil dicke, daʒ die ſunne iſt eintalb der erde vnde der mane anderhalp. Vnde geſtant | |
| rige gienge dur die erde vnde gienge rehte uon der ſunnen durch den manen. So iſt die ſunne ſo creftic, daʒ | |
| rehte uon der ſunnen durch den manen. So iſt die ſunne ſo creftic, daʒ ſi dem manen ſinen ſchin benimet, daʒ | |
| daʒ der mane rehte geſtat ob der erde, ʒwiſſent der ſunnen vnde der erde, ſo irret der mane die ſunnen, daʒ | |
| der ſunnen vnde der erde, ſo irret der mane die ſunnen, daʒ ſi ir ſchineſ nith gehaben mac. So můʒ eſ | |
| mane niht? Der meiſter ſprach: Der glaſt, der von der ſunnen gat, der erſtecket den manen, daʒ er deſ ſchineſ nith | |
| mac. Die ſelbe vinſterin wert alſe lange vnʒ ſich die ſunne von dem manen verrihtet. Wenne aber die vinſterin $t wirt | |
| daʒ cumet da uon, daʒ ein gewulken gat fúr die ſunne, daʒ ſi in daʒ lant nith geſchinen mac. //Der iunger | |
| deʒ winterſ niht? Der meiſter ſprach: Deʒ ſumerſ iſt die ſunne ſo creftic, daʒ ſi den nebel vnde die fúhte mit | |
| ir ʒúhet in den luft. Wen ſo iſt vnʒ di ſunne nahe, ſo můʒ der hagel werden. Deʒ winterſ iſt vnʒ | |
| ſo můʒ der hagel werden. Deʒ winterſ iſt vnʒ die ſunne verre, vnde hat die erde deʒ toumeſ niht. #;vOch iſt | |
| vnde hat die erde deʒ toumeſ niht. #;vOch iſt die ſunne ſo creftic nit, daʒ ſie daʒ muge uf gehabin. Da | |
| cumet daʒ eſ blůt regent? Der meiſter ſprach: So die ſunne etſwa in ein roteſ gemúſche ſchinet vnde ſich der rote | |
| da daʒ gemůʒe vnde daʒ rote mer ſwebit. So die ſunne ſo uaſte dar in ſchinet vnde ſie denne der boſen | |
Ergebnis-Seite: << 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 >> |